Völuhöll

Bless bless Hr.Hotpoint.

2010-11-16T02:34:00.002Z

Litli vinnuþrællinn minn niðri sagði upp störfum um helgina. Hann hafði samviskusamlega þvegið af okkur larfana síðan í upphafi sambúðar, og piparsveininum þar áður, en fékk nú nóg. Þarf því að kaupa mér nýjan en kemst að því að ég get keypt mér tryggingu í 5 ár svo verslunin dekki viðgerðir á gallagripnum ef hann reynist slíkur.

Ég hringdi í Sjóvá sem tilkynnir mér að svimandi háu tryggingagjöldin sem ég borga nú þegar dekki bara þjófnað á þvottavélinni, ekkert annað. Ég væri til í að sjá hversu margir hafi fengið endurgreiðslu úr tryggingunum þegar óforskammaðir þvottavélaræningjar hafi tæmt heilu þvottasameignirnar.

Ég get þá sofið rótt, þökk sé Sjóvá.

uppdeit

2009-05-28T13:09:00.004Z

Gleðilegt sumar. Ég er lítið búin að henda inn færslum en núna er best að henda í eina.

Nói er kominn á Hagaborg með Matthildi og er eins og lamb að vori. Hann er búinn að fara í nefkirtlatöku og líklega hefur þetta kombó virkað svona vel og er drengurinn búinn að vera frískur í á annan mánuð. Lungnabólgur því verið fjarlægar í mánuð og erum við búin að hafa það mjög skemmtilegt saman úti loksins. Ekki er verra að hann er að verða altalandi barnið og því enn skemmtilegri samræðurnar sem eiga sér stað þeirra á milli.
Matthildur er að verða unglingur, svo skýr og skemmtileg. Hún sprettur í takt við grasið úti og er að vaxa á hana sumarsporður sem er notaður í sundið. Sundtökin eru að verða ansi góð og hafmeyjan er farin að hoppa á bólakaf og er ekki hrædd við rennibrautirnar frekar en fyrri daginn. Hún er farin að telja á þremur tungumálum, og kom það algjörlega foreldrunum að óvörum enda komum við ekki nálægt því. Hún er búin að fara í allskyns skoðanir en það var komið að þessum 3-4 ára skoðunum vegna óþreyjunar við að komast í heiminn. Það er búið að ganga eins og í sögu. Hún er komin í sérsmíðaða skó því ökklarnir eru eilítið skakkir og innlegg bættust við. Þessir skór heita meðalaskór í daglegu tali hjá okkur og er hún búin að taka ástfóstri við þá, líklega vegna þæginda en álagið á ökklana var farið að hafa svolítil áhrif á líðan hennar og svefn.

Óli er búinn með skólann, ekki skil ég hvernig hann fór að þessu en ég held að hann sé óvenju duglegur, og auðvitað mjög vel gefinn þessi karl. Klapp fyrir því.
Ég klastraði upp smá sýningu sem er enn hangandi í gallerý sykri í kópavoginum en það er undanfari annarar stærri samsýningar sem verður vonandi í júlí en það koma betri upplýsingar um það síðar. Ykkur er velkomið að kíkja í Gallerý Sykur og sjá -út þessa viku.

Skólinn er búinn í bili, sumarið tekið við og ég verð heimavinnandi og málandi í sumar. Börnin fara í frí í júlí og Óli líka og planið er að fara eitthvað í ferðalag um landið því veskið býður ekki upp á flugferðir í þessu árferði. Það er samt fátt betra en Ísland að sumri og vonandi fáum við a njóta þess besta sem að hefur upp á að bjóða.
Hafið það gott kæra fólk, kannski ég verði duglegri við færslurnar á næstunni.

Nokkrar myndir, þarf að fara í Ólatölvu og finna þær sem áttu að fylgja þessari færslu.

mjallhvít og apinn

2009-03-17T16:58:00.000Z

Stundum er ég svona

2009-03-12T14:11:00.002Z

nýjar og eldri

2009-02-14T00:07:00.002Z

2009-02-13T22:34:00.006Z

Ein mistök, já aðeins ein mistök hef ég vísvitandi gert í barnauppeldi. Þau eru að sofa með börnin uppi í rúminu mínu..okkar. Ég heyrði mörg varnarorð frá reyndum húsmæðrum og kvenbesservisserum og blés á þau. Mér fannst og finnst þetta kósí (mattýska). Æði að fá tásur sem nudduðust við fæturna mína og frábært að sofa í faðmlögum við litla stubba sem kyssa mann blautum kossum á kinnar, snúa upp á hárið og segja "mamma, ég elskaðih".
Þegar klukkan er síðan slatta yfir miðnætti breytist þetta alhuggulega í ekki alveg jafn huggulegt. Tær í nefið, högg í andlitið, sofið í sömu stellingu frá 24 til 8 og sængurleysi. Í morgun vaknaði ég með hausinn á hvolfi ofan í holu. Ég svaf sitjandi í 3 tíma eina nóttina en það er svefnstelling sem flestar mömmur hafa upplifað með veik börn.
Ég hugsa stundum til dagana sem ég svaf ein í ameríska rúminu mínu og rumskaði ekki í heila nótt. Einnig hugsa ég oft um það hvað ég hafi eiginlega verið að gera með tímann minn áður en ég átti börn. Stundum hlusta ég á barnlaust fólk í skólanum dæsa yfir þreytu og tímaleysi. Þau búa enn hjá foreldrum og kunna fæst á þvottavél eða eldavél. Mig langar stundum til að slá það.
Ég myndi samt frekar þiggja allar heimsins vökunætur og slubbukossana, því það er betra. Það er ekkert í heiminum né annarstaðar sem gæti verið betra.
Stundum hugsa ég bara um þetta. Þurfti bara að skrifa þetta niður.

Á ferð og flugi í tryllitækinu

livingroom graffiti (Allt stofugólfið var graffað með grænum tússpenna...án vitundar móður)

Föndrhildur lasmína

Í sumarbústað að elda

Mesta fjör í heiminum

2009-01-31T00:51:00.002Z

Á einhver þessa þætti og langar til að lána þá á hagamel í ca tvo daga? Call me!

Íbúð til leigu

2009-01-12T13:30:00.002Z

3 herbergja íbúð til leigu á Hagamel frá og með næstu mánaðarmótum. Ef þið viljið fleiri upplýsingar hafið samband í síma 8200460 (minn sími) eða 6919614 (Óla sími)

2009-01-07T00:25:00.006Z

Þetta er að gerast núna!
Nú ættum við að gera eithvað, taka afstöðu sniðganga vörur og aðstoða eins og við getum. Fjármálakreppa skiptir engu máli. Þetta skiptir máli. 259 börn látin og yfirþyrmandi tala af særðum og aflimuðum börnum og fullorðnum. Afsakið ljótar myndir, en líklega ætti að vera bannað að loka augunum. Ætti ríkisstjórnin ekki að gera eitthvað núna?

Gleðileg Jól!

2008-12-26T20:15:00.003Z

..og vonandi eruð þið búin að hafa það sem best. Jólin okkar eru búin að vera indæl fyrir utan húsmæðraflensu. Ég verð að segja að það tókst ansi vel upp með jólakalkúnan. Án efa hefði hann unnið í kalkúnakeppni því hann var anso gómsætur, að frátöldum nokkrum sikkerisnælum sem komu í stað spotta. Húsmóðirin átti ekki stoppunál.

Það er annars ofboðslega gaman upplifa jólin með þriggja ára stelpugrís. Fyndnir frasar vella upp úr henni eins og hún sé að fá greitt fyrir það og akkuru skeiðið er hafið.

Matthildur sagði nei takk þegar ég tilkynnti henni að hún fengi í skóinn í 13 daga fyrir jól.

"Afhverju?"

"Af því að þeir eru svo indælir matthildur, koma bara með fulla poka af gjöfum og gefa góðu börnunum".

"Afhverju mamma?"

"Af því að þeir gera það bara"

"En mamma ég vil ekki fá hann á gluggann minn, ég vil ekki fá jólasveininn heim til mín, ég er svo feimin við þennann mann".

Þá rann upp fyrir mér að það er ekkert sjálfsagt að ókunnur skrýtinn maður sé að gaufa í glugganum hennar á nóttunni. Ég sagði henni að hún gæti sofið inni hjá okkur..eins og alltaf, en stígvélið mætti vera í hennar glugga. Brósi mátti líka hafa sinn skó þar. Það voru ekki margir dagar liðnir þar til skórnir hennar voru orðnir tveir og hún fór að vakna fyrir dögun til að tékka.

Síðasta daginn fékk kertasníkir 2 sprittkerti án þess að við hefðum nokkuð með það að gera.

Núna er alltaf verið að hringja inn jólin þegar klukkur hringja úti. Gleðileg jól....mörgum sinnum á dag.

P.S myndin er af Mr. Sufjan Stevens, fyrrverandi tilvonandi manninum mínum. Ég viðurkenni að ég á þennan plastjólasvein sem hann heldur á, við stálum honum á tónleikunum hans í Fríkirkjunni. How very christmasy...;)

Fyrir ykkur fitnessfrík

2008-12-21T01:08:00.000Z

Ég viðurkenni

2008-12-10T23:26:00.005Z

Að ég er haldin leyndarmálablæti.

þessi síða uppfærist á sunnudögum og bíð ég alltaf spennt.
Ég elska að vita leyndarmál, ég kjafta þeim aldrei en ég fæ einhverja varmatilfinningu þegar fólk treystir mér fyrir leyndói. (koma svo)

Ég finn mig því knúna til að deila með ykkur hjartavermandi leyndarmál í skammdeginu.

Ég viðurkenni því hér með að ég er haldin þeirri áráttu að verða að snúa klósettpappírsrúllunni við ef hún snýr "öfugt" á statífinu. Það myndi ég gera sama hvort ég væri stödd á Bessastöðum eða Hlemmi.

Vona að þessi vitneskja hafi vermt ykkur um hjartans rætur.

Kv

P.S. Ég er búin að tala mikið um Dj Bobo í kvöld. Ég elska Bobo, verst að ég virðist alltaf vera ein sem man eftir þessum Jackson tíunda áratugarins.

Njótið vel, Pís át

snillingur dagsins..

2008-12-08T19:00:00.003Z

.. er kennarinn minn í hönnun og tíðaranda. Í upphafi kúrsins sagði hann, "þetta verður skítlétt próf, formsatriði og ég tek fyrir það að þið séuð eitthvað að glósa því ég trúi ekki á svoleiðis. Sitjið þið horfið og njótið."
Kl 1300 í dag setjumst við í prófastellingarnar og snillingurinn hefur raust sína. "Ég sagði ykkur að þetta yrði skítlétt próf og þið þyrftuð ekki að hafa fyrir þessu, það var lygi- Gangi ykkur vel."
Ég hef aldrei heyrt jafn taugaveiklaðann hlátur og þann sem braust út. Enda var prófið villuveiðari og margir svitnuðu meira en góðu hófi gegnir.
Ég get samt ekki annað en hlegið að þessu.
One down, one to go.

2008-12-08T11:22:00.002Z

2008-12-05T22:54:00.001Z

Tekið af Hugsandi.is

2008-12-05T20:50:00.008Z

Í tilefni af hundrað ára afmæli Jóhannesar úr Kötlum skrifaði Jón Sigurðsson framkvæmdastjóri einkar fallega minningu um skáldið sem varpar kannski skýrara ljósi á þær óreiðukenndu hugleiðingar sem hér fara á undan.(1)
Jón kynntist Jóhannesi þegar sá síðarnefndi var kominn á efri ár og horfði yfir líf sitt og reynslu – og það með nokkrum vonbrigðum. Vonin um sigur sósíalismans varð æ fjarlægari en í staðinn var komið siðlaust neyslusamfélag sem einkenndist af græðgi og heimtufrekju og „drýldinn vélskófluverkalýður sem heldur að sósíalisminn sé bíll og þjóðfrelsisbaráttan íbúð“ eins og Jóhannes orðaði það í bréfi til Einars Olgeirssonar. (2)

(1) Jón Sigurðsson, „„- Ég finn ég verð að springa…“ Að boða og iðka af einlægni“. Tímarit Máls og menningar. 60:4 (1999), bls. 25-50

(2) Jóhannes úr Kötlum, Vinaspegill. bls. 232 ↩

Af því að ég er með heimagreindan athyglisbrest þá flýg ég úr listasögu í allt aðra sögu og fer síðan á vefflakk. Ég var að lesa texta sem mér fannst eitthvað áhugaverður og er þetta glimps úr honum. Eitthvað hljómar kunnuglega en það má skipta bílnum út fyrireinkaþotu og íbúð yfir í penthouse í NY ...

(æh það er svo leiðinlegt að nota blogger til að skrifa svona að þið verðið að afsaka uppsetningu og feitletur

p.s Ég ætti kannski bara að hætta að lesa..og fara að sofa?

Ekki fyrir viðkvæma

2008-12-04T11:53:00.001Z

En my god hvað ég hló að þessu...
Já maður þarf að horfa aðeins inn í þetta, ekki gefast upp.
Kannski hefði ég bara átt að fara fyrr að sofa?

Skamm Rúv

2008-12-02T20:20:00.003Z

Mér var svo gróflega misboðið í gær.
Ég var nýbúin að borða, veit ekki hvort það sé gott eða vont, en mér verða á þau mistök að kveikja á fréttunum. Ég sat södd og sæl í sófanum og þá birtist frétt um sýkta síld sem veiðst hafði á einhverjum miðum í ballarhafi.
Þetta hefði verið alveg nóg og smá viðtal við leiðan sjóara. En það sem birtist mér var fullur skjár af síldarflaki sem var verið að kreista þannig að úr þeim vall gröftur eins og leir í hvítlaukspressu. Ég hélt að ég myndi kasta upp á stofugólfið af viðbjóði og ekki er ég nú kllígjugjarnt stelputrýni. Fyrr má nú misbjóða en ofbjóða.

2008-12-01T22:05:00.002Z

Helstu félagar mínir núna eru Bubbi, Dóra, Lína, Gulla, Sammi, Doddi, Elías og Obbsídeisí.
Ég horfði á mynd um fanga í dag. Ég held að þeir hafi það ekki svo slæmt, þeir fara út að leika sér og það er eldað ofaní þá. Þessa daga fer eg ekki út, elda sjálf og þríf og helst við í 80 fm alla daga. Ég held að einangrun sé orð sem má alveg nota.
Ég finn samt meira til með litla mínum sem deilir þessari einangrun með mér. Kannski það heiti þá ekki einangrun?
Á miðvikudag förum við aftur í röntgen. Vonandi fáum við þá að vita meira og vonandi vonandi fer þessu ástandi fljótt að ljúka.

fyrir ingu ömmu;)g

2008-11-27T17:34:00.001Z

Send your own ElfYourself eCards

Við erum komin í jólagír!

2008-11-26T17:29:00.001Z

Send your own ElfYourself eCards

2008-11-26T09:24:00.000Z

2008-11-25T20:39:00.007Z

Nói tók Sjónahól, Önnu, Litlakall, Línu og Tomma upp eins og salatblað. Hann náði að drösla þessu risatréhúsi þó nokkra vegalengd með kraftagóli og látum.
Til að toppa það var hann með hjartahálsmenið hennar systur sinnar um höfuðið því það finnst honum smartast af öllu.
Ég gæti grátið yfir biluðu myndavélinni minni.

Matthildur fór með Ömmu sinni, Afa og Mikael bestavininum í afmæli á sunnudag. Hún teiknaði afmæliskort alveg hjálparlaust. Ég ætlaði aldeilis ekki að tíma kortinu en hún fór með það. Hér er það í allri sinni dýrð.

2008-11-17T23:39:00.004Z

Suma daga reikar hugurinn minn á fornar slóðir.
Þegar það fer að kólna og dregur nær jólum, þá slá minningarnar mann fastar en alla hina daga ársins, þrátt fyrir að þær séu alla daga til staðar. Það er samt eitthvað öðruvísi.

Í gær var svona dagur. Ég fékk óstöðvandi löngun á bókasafnið. Ég var löngu búin að ákveða að fara með Möttu í sögustund en það var bara vídjó í gær. Mig langaði samt til þess að fara. Við löbbuðum með Möttu og Lasarus í kerrunni. Lasarus var svo dúðaður að hann hefði getað sofið án auka flíkur á norðuskautinu, svo ekki dæma mig.

Þegar ég bjó á Bjarkargötunni fórum við systur stundum upp á Borgarbókasafn. Það bókasafn var ekki líkt þessu bókasafni. Það var þá hús sem hafði verið byggt úr töfrum. Alveg eins og í bíómyndunum. Systir mín kenndi mér að hafa hljótt og að maður ætti alltaf að læðast um á bókasafninu. Við sátum þarna og ég hlustaði á sögur og fékk að taka með mér bækur heim til þess að lesa. Eftir að við fluttum norður þá færðust þessar heimsóknir á Amtsbókasafnið og áhuginn uppfærðist úr Dolla dropa í Prins Valiant, Yoko Tsuno og yfir í allskonar aðeins þróaðri gelgjubókmenntir. Alltaf var samt systir mín innan seilingar með stórann turn af bókum sem fylltu kvótann í útlánum en tók hana varla meira en kvöldstund að ljúka.

Í núinu hugsa ég alltaf til systur minnar þegar ég hugsa um bókalestur, bókasöfn, stafsetningu, ævintýri og ég gæti reyndar haldið endalaust áfram. Það eru ófáar stundirnar sem hugur minn reikar ekki til rauðhærðu stóru systur minnar og kreistir mig í hvert skipti.
Svo ég halda áfram með það sem ég ætlaði að skrifa þá fór ég í gær á bókasafnið. Ég kunni því vel að koma þangað inn og ráfaði aðeins yfir í skáldsögurnar. Með systir mína með mér í huganum rakst ég á bók sem mig langaði til þess að lesa og fékk hana lánaða. Bókin heitir "Svo fögur bein" og er eftir Alice Seabold. Ég er ekki mjög mikið á andlega sviðinu fyrir utan smá hliðarspor svona hingað og þangað. Þessi bók kom til mín eins og vatnsbrúsi í eyðimörk. Ég fór með hana heim og las hana endilanga og á síðastu setningunni var ég þess fullviss að hún komst upp í hendur mínar fyrir ástæðu. Ég gæti farið dýpra í saumana á þessu en ég fékk góða sönnun frá einhverjum sem stóð mér við hlið og eflaust brosti nokkrum sinnum að mér. Eftir bókalesturinn fékk ég dúfuna í gluggann sem Jónatan sendi bróður sínum.
Ég hef alltaf dáðst af sögum Astrid Lindgren sem sagði okkur systrum frá Nangijala. Við ákváðum að það skyldi verða okkar himnaríki. Ég er enn vissari í minni sök að það er akkurat staðurinn sem ég hitti stóru systur mína á ný.

2008-10-27T23:49:00.000Z

2008-10-27T20:07:00.002Z

Yfirferðin búin, gekk miklu betur en ég átti von á.Ég er enn svo tölvuchallenged að ég get ekki sett inn videoið enn. Vonandi fljótlega samt.
Enn merkilegra sem gerðist í dag er að Nói stóð upp og labbaði bara eins hann hefði ekki gert annað. Hann stóð upp og labbaði að borðinu, 5 skref einn tveir og bingó. Þetta var svo krúttlegt. Svo labbaði hann til systur sinnar sem beið með útréttan arminn til að knúsa hann. Stundum bráðnar hjartað í mér og verður að polli inní mér. Það er frábært.

2008-10-26T22:48:00.003Z

Ég er búin með mestu stresstörn ever í skólanum. Ég ætla að koma inn verkinu mínu hérna fljótlega sem var að taka mig á taugum. einnar mínútu verk tók endalausan tíma, en ég hætti við það sem ég var að gera og var komin á byrjunarreit 3 dögum í skil. Ég reyni að setja þetta inn á morgun.
Læt fylgja nokkrar myndir af krúttunum.

Rosalegur afmælisdagur

2008-09-25T20:03:00.004Z

Elsku Nói er eins árs í dag. Tíminn skotlíður og hrukkurnar hlaðast upp um leið. Hrukkurnar voru líka að hrannast upp í morgun, við vöknuðum snemma og fórum með litla afmælisbarnið í svæfingu. Við erum búin að vera í rússíbana síðustu daga og í svona rússíbana hugsar maður um allt það versta sem gæti mögulega gerst. Tilgáturnar hafa verið æði margar og það virtist ekki vera hægt að segja til um meinið fyrr en eftir speglunina í dag. Við sátum því sveitt inni á einvhverju herberginu á Landspítalanum í dag og töldum mínúturnar. Ég held að það sé ekkert í heiminum verra en að skilja við barnið sitt í svæfingu. Jú eflaust margt verra, en ég hef ekki upplifað það verra. Í eirðarleysinu kveiktum við á sjónvarpinu og horfðum á Grey´s anatomy. Ég mæli ekki með því að horfa á þátt fullum af fólki að kveðja heiminn á skurðborðinu í svona bið. Um leið og þættinum lauk gekk lungnasérfræðingurinn inn og sagði okkur að þetta hafi gengið mun betur en þeim hefði grunað. Eftir sterameðferðina og sýklalyfin hafði bólgan snarminnkað og meinið blasti við þeim. Hneta í öreindum.
Þetta var hóstakastið sem upphaflega var talað um. Eina og síðasta hnetan hans nóa hafði plantað sér vel og dreft sér um lungað hans. Þráinn Rósmundsson beitti hæfni sinni og tíndi upp hvert einasta brot með bros á vör. Samtalst 24050 kílóum voru létt af hjörtum okkar Óla sem voru búin að dæla óheyrilega miklu blóði og stressi um líkama okkar síðustu daga. Versti afmælisdagurinn endaði sem sá besti og nú sefur hnetubrjóturinn eins og steinn uppi í rúmi og líður mun betur. Takk allir fyrir að krossa puttana ykkar. Þetta endaði vel.

Bkv.
Þakklátasta og væmnasta mamma jarðar í dag.

"Útskrift"

2008-09-18T20:40:00.004Z

Jæja. Við fórum í síðustu sýklalyfjagjöfina í dag og litli garmurinn er búinn að losna við nálina. Við erum útskrifuð í bili en hann heldur áfram á sýklalyfjunum heima ásamt því að vera með ventolín í friðarpípu heima. Sterarnir eru að klárast en síðasti skammturinn er hérna og hann fær hann á morgun. Á mánudaginn er fyrirhuguð röntgenmyndataka og á fimmtudaginn tekur við annar erfiður dagur en þá verður hann svæfður og fer í aðra skópíu. Þessi er ekki alveg eins og sú síðasta og það er annar læknir sem framkvæmir hana. Á fimmtudaginn fáum við þá vonandi að vita meira og hvað þurfi til að gera lungað eðlilegt. Við erum eins og er bara að taka eitt skref í einu og spáum sem minnst í næsta skrefi ef þetta kemur ekki vel út. Vonum bara það besta. Við fáum samt líklega ekki allar upplýsingar á fimmtudaginn en það stendur til að reyna að taka sýni í skópíuni ef ég er að skilja þetta allt rétt. Þetta er allt skrifað með fyrirvara um breytingar þar sem móðirin meðtekur bara svo og svo mikið, þrátt fyrir að liggja í allskyns latneskum heitum og lýsingum á þessum hlutum. Nói er samt hress og glaður að vanda, hann er voða duglegur í sjúkraþjálfun hjá Helgu þar sem hann er að gera allskyns blástursæfingar og aðrar æfingar til að styrkja lungun. Hann er alveg í essinu sínu þarna því það er svo mikið af skemmtilegu dóti og ekki skemmir Hannes sjúkraþjálfaranemi fyrir en Nói kann einstaklega vel við hann og hendir í hann kubbum svona upp á gamanið.
Núna ætla ég að standa upp og fara inn í þvottahús og sjá hvernig pabbanum gengur að skrúfa í sundur þvottavélina. Merkilegt hvað allt þarf að bila á sama tíma, þvottavélin og þurrkarinn. Er eitthvað annað á heimilinu sem mætti síður bila?? En við höldum áfram að anda djúpt og tekja upp á tíu.
Góða nótt og sofið rótt.

Góður dagur

2008-09-16T17:22:00.003Z

Það eru ekki margar fréttir í dag. Við förum í sýklalyfjagjöf og súkraþjálfun á spítalanum þar sem hann er bankaður af henni Helgu sem er yndislegur sjúkraþjálfari. Það er til þess að hjálpa honum að hósta upp slími. Nói fór líka í svitapróf sem var gert til að útiloka slímseigjusjúkdóm. Við fengum símtal áðan þar sem okkur var tjáð að hann sé sem beturfer ekki með hann. Þetta er því hinn fínasti dagur. Því miður var nálin hans orðin léleg og hann píndur í nýja nál svo hann þarf að læra að venjast því að vera ekki með vinstri hendina nothæfa. Þetta er allt tímabundið samt og hann á að hætta á sýklalyfjunum eftir 2 daga. Hann heldur áfram á sterunum næstu daga samt og pústunum sem hann er alltaf á hvort sem er.
Hann er orðinn svoldið þreyttur á fólkinu í hvítu sloppunum en sem beturfer er mamman alltaf vel liðin þó hún þurfi að hjálpa til að að pína mann stundum. Í stuttu máli-góður dagur í dag.

Heimferðarleyfi

2008-09-15T20:54:00.003Z

Héðan er betra að frétta. Ég blogga að heiman.
Við fengum áðan að fara heim en þó með þeim skilyrðum að við komum upp á spítala þrisvar á dag í lyfjagjafir og friðarpípur. Við fengum gott viðtal við yfirlækninn á deildinni í dag sem sýndi og útskýrði margt fyrir okkur. Þar sem Nói er frekar hress og hitinn farinn þá er það í lagi. Núna verður þessu öllu tekið rólega og ýmis próf og sýni tekin til þess að beita útilokunaraðferðinni.
Þessa viku fer hann á mjög stífann sterakúr við astmanum sem er slímlosandi, með honum vonast þeir eftir því að þessi "slímtappi"(?) minnki.
Ég reyni að útskýra þetta á sem einfaldasta máta en auðvitað er þetta ekki svona einfalt.
Við förum síðan aftur í segulómun eftir viku til þess að sjá árangurinn. Einnig verða gerð próf á honum í vikunni til þess að útiloka sjúkdóma og annað sem þeir gætu látið sér detta í hug. Við tökum þessu enn með ró, því það er algjör óþarfi að fara að dramatísera þetta neitt fyrr en við vitum eitthvað meira. Þetta gæti verið slímtappi sem fer bara og áhyggjur okkar fara út í veður og vind. Þetta gæti verið eitthvað annað en við hugsum þá bara um það ef til þess kemur.

Þó maður geti aldrei orðið sjóaður í veikindum barnanna sinna þá er samt hægt að læra ýmislegt. Við erum búin að læra margt og ég held að ég sé að fara að ná mér í svarta beltið í svona allskonar uppákomum, því miður.
Ég get samt með engu móti nennt að hlusta á setningar á borð við "það á nú ekki af þér/ykkur að ganga" eina ferðina enn því þó það sé vel meint þá bara þoli ég ekki þessa setningu sem svo óendanlega margir henda fram í hvert skipti sem eitthvað gerist. Ég vil síður túlka mig sem eitthvað slæmt karma eða að ég sé einstaklega óheppin manneskja. Ég get algjörlega slengt því fram að ég sé heppnasta manneskjan af ykkur öllum. Ég auðvitað meina þetta ekki illa frekar en flest það sem ég læt úr úr mér eða skrifa frá mér en gerið það fyrir mig elsku vinir og allir, bíðum bara og sjáum og sleppum frasanum leiðinlega.

En Nói er hress í dag og borðaði eins og eskimói í selspiksveislu. Hann fékk súkkulaðirúsínur til að toppa þetta því Sverrir gullfiskur sem á heima á dagdeildinni varð 8 ára í dag. Nói svaf af sér veisluna en yndislegi leikskólakennarinn kom upp með bangsímondisk fullan af góðgæti handa nóa svo hann yrði nú ekki útundan.;) Hann fékk saltstangir og súkkulaðirúsínur (Nb. Í fyrsta skipti á ævinni) en það er margt leyft á spítala sem má ekki annars.
Hann sefur vært í rúminu sínu og bíður þess að verða vakinn fyrir ferð á BSH fyrir nóttina.
Ég verð líka að segja að hin hetjan sem er ekki búið að minnast á í síðustu tveim færslum er hún Matthildur sem gæti verið 6 ára stundum. Hún er þolinmóðasta barn og ástríkasta systir sem nokkur lítill bróðir gæti átt. Hún bíður alltaf eftir því að komast til að hitta hann og knúsa. Hún klappar honum og lánar honum dótið sitt, þó hann bíti í það og lemji sig í staðinn. Hún fær sérstaka medalíu þegar þetta er búið:) Það eru svo margir búnir að bjóðast til að taka hana í pössun en við reynum eins og við getum að hafa hana með og leyfa henni að vera partur af öllu sem við gerum. Takk samt allir fyrir að bjóða fram aðstoð.

Bestu kveðjur elskurnar, takk fyrir allar kveðjurnar og huggulegheitin. Það er alltaf gott að eiga góða að þegar eitthvað bjátar á.

Fréttir...eða ekki fréttir

2008-09-14T09:50:00.002Z

Við erum enn á spítalanum. Nói fór í segulómunina og lungnaspeglun í gær. Því miður þá er þetta ekki eins einfalt og við vonuðumst eftir. Eftir að hafa speglað hann þá sagði læknirinn okkur að Nói væri með þrengsli í lungunum sem ekki er vitað af hverju stafar. Gæti verið fæðingargalli en eins og er þá erum við að bíða eftir mati fleiri lækna erlendis. Þangað til verðum við hér á spítalanum og höldum áfram með sýklalyfjakúr út af lungnabólgunni. Einnig er verið að reyna að komast að því hvað veldur þessum þrálátu uppköstum.
Í dag er Nói frekar hress, þrátt fyrir að hafa byrjað daginn á því að kasta upp. Hann er hitalaus og ekki beint hægt að sjá á honum að hann sé eitthvað slappur. Frekar eins og hann sé á leið í pollagallann og á gröfuna, enda alltaf skínandi glaður og bræðir alla sem koma inn á stofuna okkar. Sem betur fer erum við komin úr einangrun svo við getum núna farið aðeins fram að leika og skoða fiskana. Nói er líka byrjaður að gera eins og fiskarnir þegar hann er spurður hvað þeir gera, hann opnar munninn upp á g´æatt og lokar aftur. Meira endemis krúttið.
En eins og er þá erum við í biðstöðu eftir svörum frá læknunum úti. Meira síðar. Kveðjur, Vala og Nói

Ekki fer það nú batnandi

2008-09-12T20:32:00.003Z

Núna erum við Nói búin að liggja á spítalanum í rúman sólarhring og loksins er eitthvað að gerast. Það er verið að endurskoða lungnamyndir og ástand í heild. Mikið sem móðurhjartað mitt tók aukaslag og frelsaðist því loksins er einhver að hlusta. Það er semsagt að koma í ljós að lungnamyndirnar eru ekki eins og þær áttu að vera. Lungnabólgan er til staðar, en það sem verra er að það er eitthvað meira. Vinstra lungað er meira þanið en það hægra en það er ekki alveg eins og það á að vera. Það sem er núna verið að rannsaka er hvort að aðskotahlutur hafi komist ofaní hann og er eitt hóstakastið hans mjög líklegt sem valdurinn af þessu öllu. Þetta er samt bara ein tilgátan og hún verður rannsökuð í fyrramálið. byrjað verður að svæfa hann og senda í segulómun til að ná betri myndum. Eftir ómunina þá verður líklega svokölluð lungnaspeglun. Við vitum lítið meira fyrr en eftir ómunina en svona er útlitið í dag. Hann er ekki að gubba jafn mikið en er enn að fá vökva í æð, verður á sýklalyfjunum áfram og líklega verður þetta svipað á morgun.

Bið að heilsa, og krossið putta.

Spítalaheimsóknir

2008-09-11T14:49:00.001Z

Ekki vorum við heppin að losna við pestir strax. Nói náði sér í lungnabólgu á nýjan leik og við erum búin að stunda lækna eins og aðrir stunda jóga. Það er því miður allt of lítið hlutfall lækna sem hlusta á mæður, sérstaklega séu þær í strigaskóm og undir þrrítugu. Af 6 læknum þá voru 2 sem höfðu eyrun opin og settu barnið í röntgen. í bæði skipin voru það þeir sem uppgötvuðu lungnabólgu.Ég gæti talið upp gríðarmörg absúrd komment sem ég hef fengið frá læknum sem fengu mig til að efast um prófgráðuna þeirra. En sem beturfer þá er megnið af þessari stétt góður læknar og ekki uppfullir af karlrembingi og hroka.

Núna er Nói kominn með nál í æð og er með stóra spelku sem nær upp á olnboga, við förum reglulega í lyfjagjöf því barnið heldur engu niðri. Vonandi vonandi vonandi virka þessi lyf og hann verður búinn að n á sér í næstu viku. Ég held samt að ég hafi aldrei kunnað vel að meta mæður fyrr en ég varð ein slík. Ég hefði aldrei trúað því hversu mikil vinna bíður mans að 9 mánaðar (6) meðgöngu lokinni. Að vinna 24 tíma vinnu ásamt því að vera í einhverju litlu eins og skóla (samanborið við hitt) getur gert mann óhuggulega útlítandi. Ég rakst á mig í spegli í morgun og ekki kannaðist ég við að hafa hengt upp þá mynd sem við mér blasti. Þreytuleg húsmóðir með bauga og maskara dagsins áður, hárið eins beyglað og mögulegt væri og með hor á öxl. Eg reyndar var uppi á spítala með lasarusinn fram á nótt og náði rétt svo að klæða mig úr helmingnum af fötunum þegar ég kom heim. Ótrúlegt eða ekki þá er þetta besta og skemmtilegasta vinna sem til er og plúsarnir ná svo hátt yfir mínusana að þessi færsla verður vonandi gleymd á morgun.

En núna er þessari langdregnu væluþreytufærslu lokið. Takk fyrir að hlusta.

2008-09-06T22:27:00.003Z

það er lítið að frétta, Nói aftur orðinn lasinn. Vonandi er þetta stutt flensa, elsku kallinn minn er varla að þekkja annað núorðið en að vera las. Það er alveg glatað.
Annars fór ég í ferð með skólanum í gær. Er beygluð í dag og ekki er það nú gott að vera beyglaður þegar barnið er las. Þá er bara að suck it up, setja hausinn í kalt vatn og hoppa aðeins. Slá sig utanundir og fá sér mandarínu.
Ferðin í gær var hálfgerð óvissuferð og enduðum við fyrst í fornleifauppgreftri hjá Þjórsá. Merkilegur fundur þar en þar var góss og rústir síðan á landnámsöld. Hann sagði að það væri allavega ekki yngra en 1000 kannski um 900. Það er magnað. Annað sem mér fannst ekki síður magnað er það að það á að virkja blessaða ána eins og allt annað í þessu bráðum fyrrv. huggukega landi og drekkja fornminjunum. Finnst engum skrýtið að hafa ekkert heyrt um þetta? Ég verð að segja fyrir mitt leyti þá sauð pínu á mér. Þvílíka bananalýðveldið.
Síðan fórum við ansi magnaða Krýsuvíkurleið og margt fallegt sem við sáum. Þar á meðal laut sem við stoppuðum í og átum bláber, heimasmurðar samlokur og sötruðum fínsta Carlberg til að skola þessu niður. Þetta var ekki ónýtt. Enduðum síðan á sýningu suðsuðvestur í kef þar sem skólafólk útskrifað og ekki, sýndi verk sín. Note to self, alveg slaka á bjórnum. En þetta var gaman, vildi bara að krílið mitt væri ekki lasið núna.

Æ bara því ég var að skoða þessar myndir saman þá varð ég að setja þetta aftur inn. Mér finnst við svo líkar á mörgum gömlum myndum.

og ein mynd af tímabundna tattúinu sem barnið er mjög stollt af:)

Fyrirfram beðist afsökunar á sorgarröndum. Þar sem mikið hefur verið rætt um svoleiðis fyrirbæri í vinahópnum, týpískt að ég blasti þá mynd af þessu. Bannað að kasta grjóti úr glerhúsi.

2008-08-28T21:15:00.003Z

Eruð þið eyrnalaus. Við unnum ekki leikinn. Krúttlegt samt að vera í svona opnum vagni eins og keisarinn í róm. Líka eitthvað mega krúttlegt við að fara skólavörðustíginn og laugaveginn. Allur múgurinn farinn að leggja í vana að fara í milljónþúsundkrowdi að æpa eitthvað. Áfram Ísland..Leikurinn auðvitað löngu búinn og þeir töpuðu. Samt fínt að vera með silfur en ég væri líka alveg til í medalíu og ég tali ekki um að fá fálkaorðu fyrir að hafa aldrei unnið t.d. júróvision? Ég bíð spennt við símann og pússa gullstrigaskóna.
Annars var sætasti frumburður heims að eiga afmæli um daginn. 3 ár og rúsinan næstum jafn stór og mamma sín.
verð að setja mynd af litla skrípinu.

Þar fyrir utan er skólinn farinn í gang. Ég var með einhvern kvíðahnút í mallanum yfir því að vera að byrja aftur, en þvílík sæla að koma aftur í skólann. Ég hef loks tíma til að velja kvikmyndakúrsinn sem ég er búin að vera að setja á hakann. Ég elska að mæta í skólann og horfa á myndir og tala um myndir og fá að gera mynd is this real og ég fæ einingar og allt.

Ég keypti passa á shorts & docs og mikið var þeim pening vel varið. Þetta er æði. Sit ein með maxipopp og kóla í gleri í austurbæjarbíói og líður 5 ára. Nema að ég hefði auðvitað aldrei farið ein þá. Þetta er svo ljúft. Þið sem hafið einhvern áhuga á kvikmyndum, skellið ykkur á passa, það er búið að framlengja um 2 daga og mikið af þessu verður endursýnt. Snilldin ein.

Núna ætla ég að fara að taka til og undirbúa. Passið ykkur á huggulegu blondínuni þið sem komið á laugardaginn.;) Þá er ég ekki að tala um frumburðinn.

2008-08-22T12:44:00.003Z

nei nei nei ég get ekki horft......ég slekk bara. Ég sé úrslitin á eftir. Hjarta og taugar þola ekki svona.

það er ekki hægt að vera meira krútt en þetta...

2008-07-27T18:07:00.005Z

pabbi

Mamma (munurinn er greinilegur þar sem ég er með augnhár/augabrúnir)

komin heim úr sumarfríi.

2008-07-27T09:50:00.002Z

Fyrir viku síðan. Það er búið að vera huggulegt heima í viku og ég er alveg að kunna að meta borgina á ný. lítið í fréttum en í mínum tilfellum þá á máltækið no news good news yfirleitt vel við. Allir velkomnir að droppa inn í heimsókn.
Auður og Davíð, til hamingju með litla snúllann.

ægissíða

2008-06-20T21:24:00.006Z

Það er gott að búa í vesturbænum. Við Nói fórum í kuldanum í gær og lögðust í grasið og teygðum úr okkur.
Tekur einhver eftir því að barnið lítur alveg eins út og pabbi sinn á síðustu myndinni?

sól

2008-06-20T21:17:00.004Z

Sonurinn er alltaf á hausnum. Ég brá á það ráð að smella hjálm á hann. Ég hef oft gantast með þetta, en í dag varð þetta fúlasta alvara eftir svæsna dynki. Hann var svoldið rogginn með þetta frábæra höfuðfat.

Dagurinn var samt hinn huggulegasti, við fórum í grasagarðinn með krossgátublað og barnið svaf værum blundi á teppinu. Það komu nokkrar endur vaggandi að kíkja á hann en sneru við þegar þær sáu að hann átti ekkert brauð handa þeim og plóman hans bragaðist ekki vel.
Óli varpaði öndinni léttar, þar sem honum er ekkert um endur gefið.

Skamm chris, skamm

2008-06-18T01:47:00.001Z

gleðilega þjóðhátíð folks

2008-06-18T00:48:00.014Z

Vaknaði eftir útsof..þeas kl 9. Skipti við manninn og leyfði honum að lúlla. Við bökuðum saman mæðgur og litli lúlli horfði á.
Við skelltum okkur síðan í spariföt og vatnsgreiddum drenginn og hlupum af stað í "skrúfugöngu"*á Hagatorgi. Við komum of seint enda tekur kökubaksturinn sinn tíma:) Skrúfugangan var farin en við hlupum á eftir mamman hangandi í kerrunni í spariskónum og börnin hvöttu pabbann til hlaupadáða. (ekki í alvöru samt)
Náðum skrúfugöngunni þegar hún stoppaði, þeas var komin á leiðarenda. Fórum og keyptum gasblöðru handa frumburðinum sem var búin að spyrja endalaust um blöðru síðustu daga. Krakkinn ég, þurfti að fá að kaupa stærstu og flottustu blöðruna sem til var í básnum, auðvitað. Ég átti nú eftir að bölva seinþroskanum í mér því tvíburakerra með blöðruferlíki í viðbót í vindi, er ekki vinsælasta farartækið í 50 þúsundmanna þrengslum. Svoldið eins og að keyra Hummer á hjólastígum Kaupmannahafnar. Mörg ill augu og nokkrir með hornhimnuskemmdir eftir að hafa fengið blessaða blöðruna í augað.

Börnin í sól. Eitt sést og annað ekki.

Rákumst á litlu krúsluna hana Lovísu Lilly, mömmuna og ömmuna, okkur til mikillar gleði.

Mæðgurnar eldri

Nói með störuna á ömmuna sem hann ætlaði að eiga og fara með heim

Litli sæti kerruþjófurinn

Systur og bræður

Systur og bræður en ein á hlaupum

Tinmaðurinn ógurlegi og matta ekki alveg viss

Taka 2, en hún er ekki ánægð með hann

Búin að fá nóg, burt með hann...og ljónið líka

Við röltum síðan um götur og lögðumst í nokkur sólböð í góðu skjóli, sáum marga skemmtilega vini og vandamenn og sáum glimps af galdrakallinum í Oz. Matthildur er alveg eins og ljónið. Skíthrædd við fólk í búningum rétt eins og við dót sem hreyfist. Hún er ekki hrifin af því sem er ekki normalt og hagar sér eðlilega. (Sbr. myndum af tinmanninum fyrir ofan)

Matta segir Nóa leyndó og hann er spenntur í miðri sögu

Þegar heim var komið tók við grillveisla með skemmtilegu fólki og er dagur var að kveldi sofnuðu börn möglunarlaust á koddanum á innan við fimm mínútum. Börn eru óeðlilega falleg svona sofandi.

Dagur að kveldi kominn og börnin í draumalandi

Góður dagur og annar skemmtilegur á morgun. *Rop*.
Já eitt enn, það er skemmtilegt frá því að segja að eftir langt þrauk með ansans blöðruna þá sprakk hún á leið inn um dyrnar heima. Ansans.

Sumarfrískveðjur.

*Matthildur þverneitar að kalla þetta skrúðgöngu því augljóslega heitir þetta skrúfuganga. Ég endaði með því að láta í minni pokann svo framvegis verður talað um skrúfugöngur á þessu heimili.

svo margt likt.... (nostalgíuflokkur)

2008-06-16T02:50:00.002Z

Jóhanna Marta stórasystir og Óli

Jóhanna Helga stórasystir og ég

2008-06-16T02:15:00.002Z

Atburðir dagsins.

Matthildur klippti hárið á hestinum fína, því hann þurfti verulega á klippingunni að halda. Hann beið mín blautur og stutthærður á eldhúsborðinu, því hárskerinn hafði ákveðið að fara frekar að lita en að þurrka honum. Ég þarf greinilea að passa uppá það hvar naglaskærin eru geymd. Note to self.

Fór með eldri gorminn í ikea. Við skemmtum okkur prýðilega, sungum "allt fyrir oostina" í bílnum og borðuðum ís.
Vð hjónaleysin settum saman ikeahillu. Það var á mettíma og engin naglaför framaná. Allt gert rétt í þetta skiptið og jafnvel að við gætum sótt um vinnu hjá Ingvar K. við samsetningu húsgagna.
plan morgundags, lakka glugga og raða í hillur.

2008-06-15T02:28:00.006Z

Labbakútur

tinna les "einn í heimi"

sætabaun

"ekki potímih" leikurinn

Glaða Matta

Endalaust glaðamatta

Glaðihrafn

Hissaglaðihrafn

grínarinn

Alvarlegi maðurinn

"mamma sjáðu ég er læknirinn"

Til að létta aðeins lundina, þá set ég inn myndir af fallegustu börnum heims.
"mamma ég elska hárið á þér, það er svo fallegt og svo góð lykt af því" ..er setning sem bræddi mig í spað. Hún grúfði sig í hárið og nuddaði sér uppúr því. Gullkornin eru farin að streyma og helst eitt á dag. Ég ætla að fara að vera duglegri við að skrá þetta hjá mér. Kem með best of fljótlega.

Mér er orða vant.

2008-06-15T02:23:00.001Z

Ég spring inn í mér af reiði. Þetta er svo lítið brot af því sem er að gerast, svo lítið lítið brot.

Sakn

2008-06-08T23:17:00.000Z

2008-06-08T11:43:00.003Z

Tvennt grætti mig um helgina.

Ég horfði á lokaþátt Grey´s anatomy með skjálfta og ekka, blaut niður á bringu.

Hitt sem grætti mig var öllu mikilvægara. Sex and the city-the movie. Ég hef verið forfallin aðdáandi frá byrjun og kann marga þætti utanað. Ég hélt einusinni að ég væri Carrie, bara blönk í mun leiðinlegra landi. Þessi mynd stóðst algjörlega undir væntingum. Ég hló og grenjaði til skiptis. Ég var svo leið þegar mynd kláraðist því nú er ævintýrið alveg á enda. Farvel til vinkvenna minna 4.

Sunna og Kalli, innilegar hamingjuóskir með litla kútinn:*

Besta heimildamynd allra tíma!

2008-06-07T01:39:00.004Z

Vóvóvó, ef ég hef einhverntíman kallað einhvern tölvunjörð þá dreg ég það algjörlega til baka! Var að horfa á þessa rosalegu mynd og fólkið í henni er ekki eins og við. Núna trúi ég á Cruise og Travolta og á vísindakirkjuna í einu og öllu, því það eru geimverur á meðal vor. Hólyguacamoly! Þetta er tækniútgáfan af myndinni Stevie sem fékk mig til að afneita tveimur klukkutímum í lífi mínu því hún kollverpti hugmyndum mínum um mannkynið. (þó svo að helgarvinna mín 2003 hafi verið búin að gefa mér glimps)
Mæli með því að taka sér svona 90 mín eða svo í að góna á þessi fyrirbæri og elska þetta innst inni við beinið. Og eitt enn..ég mundi eftir því á meðan ég horfði að ég, sú sem harðneitaði því að hafa áhuga á nokkrum tölvuleik, þá viðurkennist það hér með að ég gat spilað appelsínugula donkeykong tölvuspilið mitt með lokuð augun. Kannski ég ætti að hringja í worldchampionscorekeeperinn. Damn að ég hafi ekki teipað þetta.

2008-05-31T22:54:00.001Z

nýja uppáhaldslagið mitt. Veit ekki afhverju ég var svona sein að fatta það.

sumarskap

2008-05-29T23:38:00.000Z

2008-05-27T16:52:00.002Z

Ég held að bloggið mitt sé svoldið ergiblogg. Ég skrifa oftar þegar ég verð foj af því ég hef vanið mig á að skrifa frá mér pirring í gegn um tíðina. Ég ól af mér gelgjuna á blogglausum tímum..blessunarlega. Núna þarf ég að venja mig af dagbókarpirri á bloggi. Með hækkandi sól verður skemmtilegra blogg. Lofa.

Lífið mitt kætir...

2008-05-27T10:48:00.003Z

.."Samanthaa Who?" Loksins fann ég skemmtilega þætti og auðvitað kláraði ég seríuna á mettíma.Mig langar í meira.
Svo skil ég bara ekkert í draslinu hérna??

Elsku 107.

2008-05-27T01:15:00.003Z

Tilkynni ykkur hér með að flutningar eru ekki lengur á döfinni. Við erum að reyna að fixa það sem er úr lagi þar sem margt kom upp á tíumín í flutninga. Við verðum áfram á Hagó, mörgum til mikillar ánægju býst ég við (lesist á vinsamlegann hátt;)) Það er margt samt sem angrar og leitum við leiða til að laga eitthvað af því. Það voru fleiri en við sem voru búnir að stóla á þessa flutninga og vonandi vonandi verður hægt að laga það. Okkur þykir það mjög miður.

Af öðru þá skil ég ekki hversvegna fólk á íslandi er svona tillitslaust. Fórum tvær huggulegar í strætó með barnavagnana okkar. (viðurkennist hér með að við nenntum ekki að labba) Drengurinn fattlausi sem sat í sætinu sem á að fara upp til að koma vögnunum fyrir sat sem fastast þrátt fyrir að það væru um 300 önnur sæti laus. Við komum okkur fyrir og tepptum gang í aftari hluta strætisvagnsins. Þó komu nokkrir leiðindafarþegar og ætluðust til að fá sæti þar sem þeir komust ekki. Stóðu og báðu okkur um að færa vagnana...enn og aftur þrátt fyrir önnur þjúhundruð sæti. Vonandi missið þið ekki svefn í nótt sem ekki fenguð sætin sem þið óskuðuð eftir. Feitu kerlingar og apakettir.

Ég vil koma á framfæri hrósi til tes og kaffis á laugaveginum fyrir framúrskarandi frappuchino með karamellu. Það er sálarmeðal og virkar mjög vel í frosti (næstum) og fárviðri í lokmaímánuði.

Hrós fær líka Casanova norðursins sem opnaði og hélt fyrir okkur hurð án þess að vera að fara inn. Takk fyrir að hjálpa okkur og strolling-unitinu út.

Snúllinn litli stendur og gerir "stór" með annari hendinni. Hann er alveg eins og brosandi frelsisstytta. Þvílíka arganskrútt.

Vút

Loves it!

2008-05-13T22:16:00.002Z

Já þannig var nú það heillin.

2008-05-13T00:06:00.004Z

Síðan ég bloggaði síðast þá er ekki margt búið að gerast. Kannski spurning um að gefast bara upp á þessari vitleysu.
síðan ég bloggaði síðast er ég búin að...

..Dansa uppi á stólum og borðum á 11. Gott að gera það ekki oft. Kann betur við mig ekki uppi á stól:)
..gera ósköpin öll af líkamshlutum úr latexi.
..Tálga kökuspaða og skera næstum í sundur á mér þumalinn.
..klára skólann og fara í sumarfrí!
...Undirbúa flutninga yfir í Whitetrashcity;)
...fara og borða á Santa María. Maturinn góður, ódýr og gott starfsfólk. Ekki spilltu fyrir ókeypis gullhamrar sem voru ekki til að skemma kvöldið;) Mæli hiklaust með þessum stað sem fyrsta stopp á góðu föstudags og laugardagskvöldi.

Já þannig var nú það heillin.

2008-05-13T00:06:00.001Z

verð eiginilega að monta mig líka

2008-04-25T09:14:00.006Z

Óli setti þetta inn hjá sér og þá varð ég líka. Þetta er svona foreldrathing. Maður fær aldrei nóg af börnunum sínum. Rebekka skólasystir mín tók þessa fallegu mynd af Mosa litla. Hérna er slóðin þangað (vona að henni sé sama) :)

2008-04-06T22:27:00.003Z

Ætli lausnin á þessum vanda sé þá að gifta sig ekki?

Elsku vinir.

2008-04-05T01:06:00.002Z

Jæja, ég er búin að vera að spá í því að blogga um þetta í smá tíma en núna fannst mér kominn tími til. Þannig standa málin að við erum að flytja. Ég viðurkenni það fúslega að það verður án efa mjööög furðulegt að yfirgefa borgarmörkin en það eru nokkrar góðar ástæður fyrir því.
Ég ætla að nefna hér nokkrar.

1. Hér í huggulegu íbúðinni okkar erum við í 80 fermetrum. Við erum fjögur. Ef við flytjum þá komum við líklega til að verða í 167 fermetrum. Það er gooott kaffi.

2. Börnin verða í sitthvoru herberginu, leikherbergi og svefnherbergi. Okkur finnst það frábært og þarna erum við með stórann plús fyrir börnin.

3. Við fáum aukavinnuherbergi. Vinnuherbergi sem ég get nýtt þar sem ég þarf að stunda mitt nám með meira rými en eitt skrifborð. Það er frábært.

4.Við borgum minna og það er fínt á meðan efnahagsástandið er að fara til fjandans og við getum borgað niður skuldir og látið húsnæðið okkar borga af sér sjálft í útleigu. Það er gott.

5. Hérna erum við með einn fermeter, já einn fermeter af geymslurými. Það er ekki gott, í nýju íbúðinni erum við með stóra geymslu. Það er frábært.

6. Óli byrjar í nýrri vinnu sem er innan hans námssviðs. Það verður gott fyrir hann og enn betra fyrir fólkið sem fær hann í vinnu;)

7. Það er mun betra leiksvæði þarna fyrir börn og færri hættur en hérna í vesturbænum. Matthildur og Nói Hrafn geta farið út á róló og maður þarf ekki að díla við sömu áhyggjurnar og hér. Auðvitað er enginn staður áhyggjulaus en þarna eru þónokkrar hættur sem minnka.

8. Þetta er akkurat engin áhætta fyrir okkur að gera þetta. Ef þetta er fúlt og við hötum rokið, fáum myglusvepp, koxum á bensínkostnaði og ljótum fjölbýlishúsum, einangrumst og leggjumst í þunglyndi eins og svo margir góðir vinir okkar eru búnir að maaaarg benda okkur á, þá förum við bara heim aftur á Hagó.

Mig langar til að biðja alla vinina okkar um að finna jákvæði punktana og koma brosandi til okkar í sunnudagsheimsókn í sumar og vonandi næstu 3 ár.

Bkv,

Vala

oj bjakk

2008-03-29T17:26:00.001Z

Ég var búin að gleyma því hvað það er ógeðslegt að fá gubbupest.

2008-03-26T18:58:00.000Z

Litli og stórinn minn

2008-03-26T13:56:00.003Z

2008-03-26T13:54:00.000Z

2008-03-25T12:44:00.003Z

Elsku kallinn, liggur þungt haldinn á spítala. Kom á mbl að þessi söngfugl hafi lent í bílslysi. Ég ásamt fleirum varð eitt spurningarmerki og ákvað að jútúba hann og datt niður á þetta gullmyndband. Vonandi hressist kallinn og gerir fleiri svona gullslagara og myndband í stíl.

Mr. Chuck Jones

2008-03-18T10:23:00.004Z

Ég er svo glöð yfir því hversu líkar við mæðgur erum. Núna er "Horton hears a Who" að byrja í bíói og Matthildur fær að eiga allar auglýsingarnar úr mogganum og safnar þeim. Hún kemur líka reglulega með tilkynninguna " þegar ég er búin með hlaupabólu þá ætla ég að fara að sjá Horton!"
Ég er algjörlega forfallinn Seuss aðdáandi og hlakka held ég meira til en Matthildur og svitna í lófunum af spenningi.
Það er eitthvað við þetta allt saman sem er svo magnað.
Ég hef svo oft hugsað um hvort að Jörðin sé bara ryk í skónum hjá einhverjum. Það er oft gott að vita að ég sé ekki ein um að hugsa þetta.
En annað sem hrífur mig er hann Chuck Jones. Þegar ég var lítil og horfði rosalega mikið á tomma og jenna þá fóru ákveðnar T&J myndir afskaplega í taugarnar á mér. Það var ákveðið tímabil sem þær myndir spunnu en það voru teikningar meistara Chuck Jones. Ég verð að segja að ég hálfskammast mín fyrir að hafa fundist hann leiðindateiknari sem barn en í dag er hann einn af mínum uppáhalds. Hann er líklega svona Maradonna í teiknimyndagerð. Svo strákarnir séu með;) Aka hönd Guðs. djók.
Nei allavega þá er hann líka svona mastermind sem kom mikið að teikningum Dr.Seuss tiknimyndanna (grinch) og teiknaði heil ósköpin af öðrum skemmtilegum teiknimyndu, Læt fylgja link með á gamlar teiknimyndir.

updeit fann bara leiðindarremix af þessum tomma og jenna þáttum sem mér fannst alveg off í den.
sjá hér:

Skóblæti

2008-03-16T22:54:00.005Z

Ég er haldin skóblæti. Það er ekkert sem lætur mig kikna jafn mikið í hnjáliðunum og fallegir skór. Ég er svo veik.

Updeit- ég er hugfangin af 10 skóm, það eru 5 pör og verðmætið eru um og yfir 100.000. (Ísland bezt í heimi?)
Ég vildi óska þess að ég væri Imelda Marcos. Allavega skil ég hana vel. Til hamingju með sýknuna Melda mín, vonandi finnuru eitthvað fleira fallegt til að kaupa þér.

2008-03-13T23:00:00.002Z

Fór á þessa mynd í gær
Ég mæli með því að fleiri skelli sér á hana. Lofa því að það verða engin vonbrigði.

2008-03-11T16:34:00.002Z

Ég geeeeet ekki lært þetta. Leiðindapróf.

En aðrar fréttir eru þær að við flytjum í sumar. Nú fæ ég mér træbal trampstamp, blítsa hárið og kaupi mér mjaðmagallabuxur og drekk bríser á miðvikudögum. Ég er búin að fara í ljós svo þetta er ekki jafn tímafrekt. Keflavík here we come:S

En að allri kaldhæðni slepptri þá fáum við líklega íbúð á Keili og Óli er kominn með nýja vinnu, hann segir betur frá því öllu.
Ég hlakka svo til að fá aðstöðu, jafnvel aðstöðu til að fara loksins að teikna og mála og börnin fá leikpláss og geymsludótið okkar þarf ekki að eiga lengur heima í stofunni, kemst í stelpublak vonandi tvisvar í viku, komin með átaksvinkonu og vonandi dagmömmu. Sweet. Nú erum við fjölskylda og það þýðir ekki að gráta 101 og 107. Það bætist vonandi við nýr bíll í staðinn.

Laugardagsleiðindi og stolið lag

2008-02-23T21:49:00.005Z

já það er merkilegt hvað er hægt að halda kjánahrollinum í manni í langan tíma samfleytt. Blessað ríkissjónvarpið veit bara ekki hvað það á að gera við peningana sem nauðungaráskriftin gefur af sér og við sitjum uppi með þessa árlegu kjánabólur. Verð reyndar að segja að ég kaus Dr.spock því Óttarr bjargaði alveg kvöldinu.
Ég hlustaði síðan á Ragnheiði gröndal syngja þetta lag sem á að vera eftir hana Margréti Kristínu Sigurðardóttur aka Fabúlu.
http://http.ruv.straumar.is/static.ruv.is/evrovision/laugardagslogin/dontwakemeup.wma (verðið að kópera link, get ekki sett inn linka viva mac)
og hugsaði með mér...WTF þetta er bara alveg eins og þessi hérna snilldarslagari í leiðinlegri útsetningu.
Hlustiði á viðlagið!

Eru allir með gleymskugas í nebbanum?

LOST og ellin

2008-02-20T02:17:00.007Z

Merkilegt nokk þá eru þessir þættir enn í fullu fjöri. Þetta er eins og tannpína sem hverfur en kemur aftur og aftur. Ég er endalaust pirruð yfir þessu áhorfi en ég get bara ekki annað. Ekki að tannpína sé neitt fíkniefni fyrir mér en þessir þættir eru það samt. Ég get ekki látið þetta eiga sig fyrr en ég veit hvernig þetta fer allt saman. Það er svo merkilegt við þessa þætti að því meira sem maður horfir því minna veit maður. Ég veit semsagt mínus 4 seríur sinnum 2. Og þar hafið þið mína stærðfræði;) Núna er ég semsagt búin að horfa á 3 þætti í nýjustu seríunni..og jú það er margt að gerast og nei ég veit ekkert hvað er að gerast en...úff bara. Nú er ég komin aftur með áðurnefnda tannpínu því þetta hverfur ekkert heldur þarf ég að eyða tíma mínum í þetta núna vikulega.

En talandi um góða þætti (kannski ekki lost og kannski jú) þá eru dönsku þættirnir glæpurinn (forbrydelse ehh ehh forbrydelsen eða et? Danskan mín fer þverrandi)En þessir þættir eru stórkostlegir. Klár stúlka eins og ég er ekki að sjá í gegn um þetta eða vera nálægt því að vita hver morðinginn er. Við hjúin segjum reglulega "það er svooo pooottþétt þessi" og aldrei erum við að tala um sömu manneskjuna. Eins gott að við völdum okkur annað starf en glæparannsóknarteymi, því við myndum sökka sem eitt slíkt. Já og talandi um að vera orðin svo gömul að vera farin að horfa á glæpaþætti á rúv og í þokkabót danska (þetta var mælikvarðinn minn á elli þegar ég var lítil, frænka mín horfði á alla skandinavíska þætti á rúv og ég hugsaði með mér, þegar ég verð svona gömul þá verður sjónvarpssmekkurinn minn enn Parker lewis og Vistaskipti og þar fyrir utan ætla ég að vera ógeðslega smart mamma og vera bara í levi´s 501 og stuttermabolum innanundir levi´s boli) Onei, hér er ég talandi um dagskrána á rúv og samt með stöð 2. En klown er það fyndnasta sem ég hef séð. Elskann.
Jæja yfir og út. Vonandi fer næsti lost þáttur að koma.

mömmuvinnan..

2008-02-19T15:23:00.001Z

2008-02-14T14:30:00.005Z

Þá er það taka 3 af veikindum, Nói var að lagast af RS-num en um leið og það kom í lag eftir 5 og tæplega hálfa viku þá kom bakslag og hann er að veikast aftur. Við förum til læknisins aftur á morgun til að sjá hvort það sé eitthvað nýtt eða hvort að sýklalyfin hafi ekki virkað fyrir eyrun hans Mosa litla.
En þar fyrir utan er ekki mikið að frétta, ég minnkaði skólann hjá mér allverulega og er því bara að taka 6 einingar núna. Það er mikill munur þar sem veikindaálagið var alveg nóg og ég var komin með krónískann hnút í magann því ég gat lítið mætt og þar fyrir utan er ekki mikill svefn í veikindunum. Svo til að setja berið á rjómann þá er ég orðin lasin líka. Vei.
En febrúar klárast og líka mars og þá er farið að styttast í sumarið. Ég hlakka rosalega til sumars og vonandi getum við bæði verið í fríi og leikið við börnin okkar. Það er kærkomið frí hjá okkur báðum.

Við erum enn ekki búin að gefa barninu nafn í þjóðskrá þó hann gangist undir nafninu Nói Hrafn. Ekki að því verði breytt neitt en það þarf víst að koma nafninu á hagstofuna og hann heitir því enn bara Drengur Ólafsson í kerfinu. Við ætlum að fara að bæta úr þessu og skíra hann fljótlega en páskarnir koma þar sterklega til greina. Það er ekki annað hægt þar sem við förum að næla okkur í dagsektir fyrir að skerða rétt barns á nafni. En það verður nú sem betur fer ekki fyrr en eftir 6 mánuðina.

Við erum eins og áður var sagt mikið búin að hugsa um að færa okkur á stúdentagarðana á Vellinum gamla. Ég held að það sé fín lausn í bili því húsnæðið sprakk fyrir svoldlu síðan og þrengir meira og meira með hverjum deginum. Ég skil enganvegin hvernig fólk fór að þessu í gamla daga með 20 stykki af börnum í einu herbergi og annað eins í hjónaherberginu. Ég er alveg lens. Þá kemur inn þessi nægjusemi sem þrífst ekki í þessu þjóðfelagi, hvað þá á þessu heimili þar sem mamman er jafn sjúk dótið og börnin. Við fáum samt ekki að sækja um fyrr en í mars held ég og þá fáum við að vita hvort það verði bætt við íbúðum eður ei. Það hlýtur samt að vera því það eru billjón íbúðir þarna sem standa tómar og við vildum gjarnan fá eina. Það er samt rosalega erfitt að hugsa til þess að fara til Keflavíkur. Ég held að þetta sé einn af fáum stöðum á landinu sem ég hef svarið þess eið að flytja aldrei til. Má vel vera að þetta sé einhver púkaháttur í mér en þetta bæjarfélag hefur mér aldrei fundist aðlaðandi að neinu leiti. Vonandi að Völlurinn sé ekki sami hnakkabærinn,

Þetta er kannski ekki sú mest upplífgandi færslan en til að hressa ykkur og mig þá verð ég að setja þessa mynd inn.

Það er einhver snillingur sem var að búa þetta til og mér til mikillar gleði er ég loksins loksins að komast í animationkúrsinn langþráða í skólanum. Byrjar á morgun og JEI ég hlakka til:)

allir lasnir heima í photobooth:)

2008-02-11T13:49:00.000Z

á reyndar ekki afmæli fyrr en í september..

2008-02-02T23:46:00.000Z

2008-01-27T03:00:00.000Z

Matthildur fór á skauta í dag. Mikið sem mér fannst hún vera stór, og mikið sem mér fannst hún lítil á svellinu. Mömmunördið var ekki ólympiuefni á skautunum en hélt sér þó á fótunum. Varð líka að gera það því barnið þurfti að treysta á skassið svo hún dytti ekki líka. Við vorum eflaust mjög skrautlegar að sjá.

Mikið er annars erfitt að vera á skautum. Eftir að ég varð stór..eða svona um það bil stór þá er ég að upplifa allt öðruvísi og þar á meðal að hreyfing er ekki jafn easypeasy og mér fannst. Nokkur atriði sem ég hef tekið eftir. Ég get ekki a) farið á skauta án þess að fá krampa í fætur og kálfa, b) farið á skíði án þess að finnast fæturnir vera að gefa sig og hnéin í ljósum logum, c) að standa á höndum er ekkert gamanmál. Ég klúðraði næstum í mér mænunni þegar ég hugsaði sem svo að þetta væri bara að halda uppi kílóunum mínum með höndunum. Reiknaði kílóafjöldann síðan 1992 og sá að það voru ansi stór mistök. d) svona frekar augljóst eftir lið c að ég get ekki lengur farið í flik flak. Jább einusinni var sú tíðin að ég gat stokkið afturfyrir mig eins og ekkert væri auðveldara, núna er kollhnís djarfasti leikurinn minn..sem ég btw get ekki heldur. Og mér til málsbóta sá ég það í dag að Óli getur það ekki heldur. Mér er stórlétt.

Læt fylgja mynd af lasarusinum líka

Aðgerð F

2008-01-26T18:19:00.001Z

Við fórum hópur í aðgerð F í gær og flísalögðum í skuggahverfinu. Það vakti mismikla ánægju íbúa en margir voru nokkuð ánægðir með framtakið. Lögreglan kom of seint svo það voru engir eftirmálar. Allt gekk eins og í sögu og mun betur en við þorðum að vona. Hópurinn var allavega mjög ánægður með vel unnið verk (verknað)
Þið getið séð eitthvað af því í fréttablaðinu í dag. Mikið var samt gaman að sjá þetta ljótaljóta hús pínulítið fínt.

Waitress

2008-01-26T01:34:00.000Z

Eins og góðum hjúum sæmir þá tókum við janúarföstudagskvöld uppi í sófa með ostaköku og tvær skeiðar að vopni og horfðum á Waitress. Ég verð að segja að ostakakan var bara til að toppa þetta. Ég hélt að ég væri að pína Óla greyið í svona klassískt chickflick og sá það reyndar á svipnum á þessari elsku að Jessie james var aðeins hærra á óskalistanum. En þessi mynd er stórgóð. Ég ætlaði að knúsa skjáinn þegar ég sá síðan gamla vin minn hann Matlock. Ég var einmitt að velta því fyrir mér um daginn hvort að hann væri lífs eða liðinn. Hann er eitt það mest likable gamalmenni sem ég veit um, að meðtöldum gömlu hjónunum í Batteries not included.
Ekki láta Felicity hræða ykkur því hún er ekki sama óþolandi fullkomlega leiðinlega Felicity og í þáttunum. Þarna á hún í alvöru tilvistarkreppu, ekki bara af því að einkunnin hennar á stærðfræðiprófinu var 10+ í stað 10++. Anywho góð mynd. Ég mæli samt með ostaköku með henni því það er fátt annað en kökur sem mann langar að borða í þessari amerísku pæ mynd.

Samantektin er því Juno very næs og waitress very næs. Mynd morgundagsins verður vonandi Baby Mama með kvendinu úr 30 rock því Hollywood er með óléttur á heilanum.

2008-01-22T20:04:00.000Z

þetta er merkilegt. Þeir vildu ekki pota Laxnesinu niður á Þingvöllum. Bobby var svalari að því leytinu að hann var kani. Það er líka töff að vera rasisti a íslandi í dag, hvað þá kani og rasisti. Leiðinlegt að hann ákvað sjálfur hvar hann vildi láta pota sér.
Við ættum kannski núna að fá Sæma til að bjarga Gary Glitter úr fangelsi fyrst Bobby er dead?

Hvernig gengur svo aramotaatakið?

2008-01-22T15:15:00.000Z

Ég get ekki orða bundist hvað svokallað lýðræði er ekki að virka á þessu landi. Það virðist engu máli skipta hver kýs hvað því það hefur ekkert að segja með neina stjórn. Hversu margir kusu frjálslynda í síðustu kosninum, "réttupphend"?!
Bara sleppa þessu. Kosningar eru bara til að láta okkur finnast við hafa eitthvað að segja um hvernig stjórninni er háttað. við erum kjánar að halda að það skipti máli.
óheiðarleiki er víst lykilorðið sem þarf að hafa að leiðarljósi til að komast áfram í pólitík hér. Óheiðarlegu leynimakkararnir fá alltaf væna umbun þegar allt springur. Er þetta það fordæmi sem við viljum veita komandi kynslóð í pólitík?
Og um leið langar mig að óska syni Davíðs hrokkinhaus til hamingju með stöðuna og í leið óska honum til hamingju með að hafa flutt að heiman. Þarf hann að vera alltaf svona hissa á svipinn?
Aldrei í lífinu skal ég aftur efast um að sjálfstæðisflokkurinn væri annað en uppaklíka og svínarí.

veit ekki hvort það se svefngalsi eða hvað. www.roflwigger.com

2008-01-21T00:16:00.000Z

gledilegt nytt ar!

2008-01-05T00:38:00.000Z

Jæja það er komið, árið sem ég verð 28. Þá eru það bara 2 eftir og talan er komin í 30. þegar ég var minni þá hélt ég að ég yrði orðin gömul kona þegar ég yrði þrítug. Svo er nú aldeilis ekki.
En þessi 2 ungu ár sem ég á eftir ætla ég að nýta vel. Ég verð nú samt að segja strax frá því að betri helmingurinn minn er orðinn 30 og bloggóska ég honum til hamingju. Er nú löngu búin að því venjulega.

Það er víst eitthvað trend hjá öllum að gera upp árið á blogginu sínu og ég er að spá í hvort að ég ætti að gera það sama.

janúar- komst að því að ég var kona ekki einsömul og var það þrælfyndið.

Frá janúar og fram í lok september - var kyrrsett í Rvk og bannað að fara út fyrir borgarmörk. Ég mátti svo ekki vinna á þessum tíma svo ég veit ekki alveg hvað ég á að setja í uppgjörið þarna á milli.

Sept- þá kom hann Nói minn í heiminn og breytti öllu eins og Matta gerði líka fyrir 2 árum. Það var vægast sagt frábært. Ætli þetta sé því ekki bara besta árið og ekki meira um það að segja.

Ég gæti farið út í tónlistarár eða pólitískt ár eða slúðurár eða...en ég læt fagmenn um slíka hluti. Thumbs up fyrir líðandi og komandi ári.

Elsku vinir, takk fyrir liðið og tökum nýja árinu fagnandi. Þetta verður besta árið hingað til.

2007-12-16T23:00:00.001Z

Alveg er þetta dæmigert, deadline og skil á morgun, ég ákveð að fara að taka þvottamaraþon og blogga á sama kvöldi. Líklega tengja fleiri við dugnað af þessu tagi svona í lok annar. Annars gengur allt glymrandi hér. Matthildur að breytast í mjög svo sætann einræðisherra og Nói brosir út í annað.

Það eru allir að tala um Siðmennt í dag. Það er víst svona með og á móti lið og maður má víst ekki spila með báðum liðum frekar en vanalega. Ég sest því hjá siðmenntarfólki þrátt fyrir að vera "sannkristin" hvað sem það nú þýðir.

EEEEeeeen ....ég á mér beinagrindur í skápnum.

Fáir vita að ég var mjög aktíf í kirkjustarfi frá blautu barnsbeini. Ég byrjaði í sunnudagaskólanum í Neskirkju á þarsíðasta áratug og færði mig síðan norður í Glerárkirkjuna. Sunnudagaskólinn þar var mjög fínn líka með Pálma prest við altarið. Eftir nokkur ár og gott Jesúmyndasafn í bókinni grænu þá var ég komin með aldur til að byrja í kirkjukórnum. Það var ansi fínt bara.
Ég fékk svo að vera sögumaður oftar en einusinni í jólamessuni því það er ekki mikið varið í guðspjallið án leiksýningar. Ég hefði alveg verið svosum til í að vera María, en hún átti enga línu, sögumaðurinn átti þær allar. Svo þar var mitt hlutverk komið.
Ég stækkaði síðan aðeins meira og byrjaði síðan í æskulýðssöfnuði Glerárkirkju sem var frábær félagsskapur. Ég kynntist mörgum skemmtilegum krökkum og má þar auðvitað nefna Jónsa karl sem oft var í svörtum fötum. Ég held að það sé eina selebið sem ég ég get sagt að ég þekki. kannski ekki svo mikið lengur samt.
Ég fór á landsmót og ég kynntist mörgun mjög trúuðum krökkum og þeir voru sko aldeilis ekkert leiðinlegri en aðrir. Ég þreifaði mig mikið áfram í trúmálum á þessum tíma. Ég mætti á nokkrar samkomur í Filadelfiu og svo má alveg halda áfram að telja.
Ég fann mig síðan ekki alveg í því og hélt mér bara við þessa klassísku krakkatrú og að boðskapurinn væri bara fínn. Ég skíri börnin mín (eitt eftir reyndar) og vil að þau fái svipað trúaruppeldi og ég. Ég leyfi þeim síðar alveg að ráða hvað þau vilja gera í sínum trúmálum og mega segja sig úr þjóðkirkjunni ef þau kjósa svo. Þangað til verða þau skráð þar. Þau fá að byrja á sama stað og ég og fara í sunnudagaskóla í Neskirkju, kannski ég græði fleiri jesúmyndir í safnið;)

En svo ég haldi nú áfram þá verð ég að viðurkenna að trú mín hefur farið dalandi. Það hefur margt orðið til þess að mér fannst ég þurfa að viðurkenna fyrir sjálfri mér að þetta sé allt bölvuð vitleysa og maður ætti að láta svona munnmælasögur bara eiga heima í bók og spá ekki meira í henni nema þegar ég fæ löngum til að lesa skondna skálsögu um gráðuga konu sem var búin til úr rifbeini, epli, vondan vondan snák og hvernig maður eigi að grýta hórur. Auðvitað var margt annað fallegt í þessari bók, en mér reynist erfitt að trúa meirihlutanum af þessu enda gamalt rit og ég veit hvernig hvísluleikir enda yfirleitt.
Það er samt eitthvað sem heldur í mig og ég læt skíra börnin mín svona....til öryggis. (auðvitað er ég ekki einráða í þessu samt) Það er skondið kannski en ég veit ekki hvað það er, mér finnst að þau verði að fá að hafa trú til að grípa í ef eitthvað gerist. Sumum finnst það gott og mér finnst fínt ef þau geta notfært sér það. Ég gerði það reyndar ekki í mínum áföllum í lífinu, en margir í kringum mig hafa gert það og haldið geðheilsuni þannig. Líklega er það bara málið að maður þurfi að hafa eitthvað sem segir manni að allt verði í lagi, það sé einhver sem hafi control á hlutunum þó maður sjai það ekki. Hvað er betra en svoleiðis huggun?
En já..ég var að tala um siðmennt.
Trúmál eru mjög persónuleg. Ég vil fá að stjórna því hvaða trú ég boða börnum mínum þangað til þau ákveða annað.
Trúboð eiga ekki heima í leikskólum eða grunnskólum. Tilhvers? Það ríkir trúfrelsi á Íslandi, ekki meirihlutinn ræður.

Voðalega get ég blaðrað. Það er líklega bara því ég á að vera að gera annað. Adios, það verður allnighter hér á bæ.

Umsokn um frest

2007-12-07T10:36:00.001Z

Kæri G. H. Haarde og Biskup.
Ég rita þetta bréf sem námsmaður á framfæri Lánasjóðs íslenskra námsmanna.
Ég hef mikið velt því fyrir mér hvort það sé möguleiki á því að færa jólin fram í janúar fyrir námsmenn.
Það gefst lítill tími til jólabaksturs, kortagerðar, kransaskreytinga og gjafainnkaupa svona í þessum prófamánuði ..og auðvitað bænahalds.
það virðist líka mun eðlilegra sökum framfærsluáætlana hjá gjafmildum sjóðnum að geta haldið blessuð jólin í útsölumánuði. Janúar er líka frekar þungur og dimmur mánuður og þetta myndi stytta biðina eftir vorinu, síðan gerist ekkert spennandi í janúar hvort sem er.
Er þetta mögulegt?

Kærar þakkir.

Vala og eflaust fleiri.

desember kominn

2007-12-03T02:09:00.000Z

Desember genginn í garð og lífið gengur sinn vanagang...að mestu. Dagarnir eru nú sérstakir margir hverjir og er það yfirleitt Matthildi að þakka.
Dagurinn í dag byrjaði skemmtilega en mér var boðin góður dagur og beðið um habbagoj. (hafragrautur á íslensku)
Eftir að ég komst að því að engin leið væri fyrir mig að opna augun sárbændi ég betri helminginn um að sinna þessari bón hennar og fara með henni fram. Auðvitað sinnti hann því og eftir 2 mín heyri ég andköf. "klukkan er hálf fimm!" Matthildi var nokk sama og komin á fætur dagurinn hennar var hafinn. Óli náði að semja við stýrið úr hafragrauti í skyr og því fljótlegra að múta henni aftur upp í rúm. Hún var orðin lasin. Ekki af því að hún vaknaði hálf fimm, heldur af því að hún var komin með hita. Það þyrfti ekki að virkja neitt á þessu landi nema barnið mitt nokkrum sinnum á ári til að ná fram allri þeirri varmaorku sem þarf til að knyja sveitafélög Gullbringusýslu í 100 ár. Þetta er engu líkt þegar hún er með hita. Það sem gerði þennan dag líka einstakann er það að hún fékk 7 nærbuxur í pakka frá ömmu og afa sem voru í útlöndum. Planið var að lata hana hætta með bleyju á næstu mánuðum,og þetta var startið. Eftir að hún sá þessar eðalbrækur sem hún var ekki alveg viss hvernig ætti að klæðast. þá var hún tilbúin að eigin sögn. Hún er búin að útbúa fínt skot inni á baði við hliðina á klósettinu og inniheldur afdrepið bláan kopp, töfrakúluna, Emmubók og gott dass af huggulegheitum.
Þar sat hún á 2 mín fresti í kvöld...í 3 tima og afrekaði ýmislegt á þeim tíma. Öskur og hamingjuóp frá barni og svo foreldrum á ca. hálftímafresti. Já það var nóg að gera. Bteyttir tímar semsagt, bæði fyrir Matthildi og mig...
Núna liggur þessi elska hrjótandi í rúminu með bleyju í náttbuxum og nærbuxunum fínu úthverfum utanyfir allt saman.

af þvi að eg var buin að posta þessu i sumar...endurbætt utgafa

2007-11-29T02:48:00.001Z

2007-11-23T01:08:00.001Z

Nói minn er svo huggulegur. Takk Kiddi T;)

2007-11-19T12:53:00.001Z

Síðasta færsla fór víst fyrir brjóstið á mörgun og fékk ég svona hint frá blogger að þetta væri questionable...Mér fannst þessi gaur bara eiga heiður skilinn fyrir hugmyndaflugið og ég gat ekki annað en sett þessa mynd inn. Svo erum við hjónin greinilega með sérstakann húmor þar sem við hlógum að þessu í góðar 30 mín. Kannski var það bara svefngalsinn í okkur.
Vona að þið sem ekki höfðuð húmor fyrir þessu náið að jafna ykkur á þessu fyrir jól:)

Husmaedraorlof?

2007-11-17T01:08:00.000Z

Vinkona mín er þriggja barna móðir. Hún stakk upp á því að fara á vísatripp borga ekki reikninginn og fá sér langþráð húsmæðraorlof í kvennafangelsinu. Góð hugmynd og ég sagði henni að go for it. Hún þarf svo á því að halda.

Í skolanum

2007-11-15T19:29:00.000Z

Kennarinn; "þessi rauða fígúra er eins og tákn einhvers kynferðislegs, svona kynferðislegur undirtónn. Mjaðmirnar svona skakkar og liturinn....hvað segið þið?" "Það er einhversskonar spenna þarna í henni, svona rosalega mikilfengleg, æpir á eitthvað svona eins og fullnægingu"

Listneminn; "já þetta er mamma"

2007-11-14T00:14:00.001Z

Það er búið að vera mikið að gera hér í bæ. Törn í skólanum, og törn heima að læra á nýja systemið. Þau eru voða góð, en það þarf að samræma. Það er samt alveg að koma en í nótt td. þá var samræmingin alveg í mínus. Hann vaknaði..hún svaf, hann sofnaði...hann vaknaði. Ég svaf því ekki mikið þessa nótt, en það er bara alls ekkert alltaf í boði. Gæti verið svo miklu verra.

Ég fór í foreldraviðtal í dag. Mér hefur hingað til fundist foreldraviðtöl vera fullorðinsathöfn og aldrei inklúdað mig í svoleiðis boð. Nú varð breyting á og ef einhver hefur talað um fermingar sem eitthvað svona sem kemur manni í fullorðinstölu þá er það bara litlibróðir foreldraviðtals. Núna er ég semsagt orðin fulllorðin á mínum eigin mælikvarða.
úff já það tekur á.
Merkilegt hvað ég get orðið ofuráhugasöm um ýmislegt. Átti samræður við eina vinkonu mína um daginn og kom það upp úr kafinu að við erum báðar haldnar ofuráhuga á óléttum og fæðingum. Fáum báðar svona sting í mallann ef einhver er að fara að fæða og spennumst allar upp þegar við heyrum af einhverri óléttri. Ég hef mjög gaman af því að lesa fæðingasögur kvenna sem hefði verið miklu meira en óhugsandi fyrir ekki svo löngu síðan. Ég held samt að það sé skemmtilegast þegar það kemur eitthvað smá uppá í fæðingunni og allt fer vel að lokum. Svoldið eins og gamlir reyfarar. Ég þarf kannski að leita mér aðstoðar. (Og taka mörtu með;))

Ætla að láta fylgja með mynd af okkur huggulegu kvendunum á síðustu metrunum í "ástandinu" og óska Kötu og Krissa í leiðinni til hamingju með hinn ofurkrúttlega Erling Snæ Nóavin.

Tiu litlir negrastrakar

2007-10-30T22:38:00.000Z

Ég gleðst yfir því að sjá að fleiri séu sömu skoðunar og við hjú, hvað varðar endurútgáfu þessarar bókar. Ég gleðst yfir því að ég sé í þessum 12 prósentum sem stendur ekki á sama að þessi fordómafulla og tilgangslausa bók eigi endurkomu á íslensk heimili. Upphefjum Mugg heldur með endurútgáfu á Dimmalimm.
Ég vona að eiganda þessarar greinar sé sama þó ég linki á hana en ég vil endilega benda fólki á að lesa þetta;
http://b2.is/?sida=tengill&id=260114

Að tala um þessa bók sem menningarverðmæti finnst mér til háborinnar skammar fyrir "vel upplýsta" þjóð.

2007-10-28T18:57:00.000Z

Litli strákurinn okkar er kominn með nafn. Hann heitir Nói Hrafn.

Þar fyrir utan þá er búið að vera mikið að gera. Skólinn að drekkja mér ..eða ég sjálf því atburðir síðasta mánaðar tók tíma frá verkefnavinnu sem ég þarf að skila af mér eftir nokkra daga.
Ég fór samt í leikhús í gær, sem telst til tíðinda..líklega í þriðja skipti frá upphafi. Ef frá eru talin 2 barnaleikrit á þarsíðasta áratug. Ég verð að viðurkenna að ég var að tárast í endann, en ég held að dramatík og tónar Nick Cave hafi farið alveg með mig. Mæli með þessi leikriti, Hamskipti þó ekki nema bara vegna tónlistar og uppsetningu.
Já og Garðar og Sara, til hamingju með giftinguna!

2007-10-18T16:55:00.000Z

Leiðindaveður....skítaveður.
Grár dagur með rigningu og þreytu. Ég verð svoooo þreytt.
Dóttir mín var að reyna að setja heimatilbúið tattú í andlitið á bróður sínum. Því var bjargað á síðustu stundu.

2007-10-16T20:49:00.000Z

Suma daga þá hljómar allt eins og það sé að fara til fjandans. Talandi um að ólían sé að klárast, heimskreppa í aðsigi, glóbal warming sé að fara að drekkja okkur eða steikja, vindurinn og kuldinn hérna farinn að nísta inn að beini, myrkrið skollið á, bíllinn bilaður, meikið kláraðist og fataskápurinn er tómur (nei kannski ekki að bera þetta saman við heimskreppuna en má alvg bæta því við).
Aftur á móti þá getur ég líka snúið þessu við og séð að það er frábært hér þrátt fyrir kulda og bilaðann bíl. Börnin eru snillingar af Guðs náð. Ylja mér í kuldanum ásamt gullmanninum. Sjaldan betra að eiga huggulega fjölskyldu í kulda og myrkri og kúra öll saman í sófanum mjúka, síðan gefur það manni tilefni til að fara að kafa í kössum eftir ljósaseríunum og blása af þeim rykið. Fitan lekur af mér þegar ég neyðist til að hreyfa á mér rassinn og labba með vagninn á undan mér og hreina loftið gefur manni smá búst. Svo kannski verður bíllinn bara bilaður í smá stund í viðbót.
Þar sem myrkrið er mikið þá þarf maður varla að mála sig lengur þar sem maður sést lítið. Svo er maður líka í svo stórri úlpu núna að fötin innanundir skipta ekki máli. Kannski er þetta ekki svo slæmt;)
Way to live Pollyana....

Ég klárlega verð að vera ólétt í brúðkaupinu mínu...

2007-10-12T23:42:00.000Z

....þó ekki nema bara til að geta verið í þessari múnderingu.

huggulega folkið;)

2007-10-12T17:07:00.000Z

Gott kaffi

2007-10-11T16:06:00.000Z

Drengur er fæddur, heilbrigður og huggulegur þann 25 september. Það er því allt frábært að frétta héðan. Skólinn kominn á fullt aftur, ég er hætt að vagga og 10 kg léttari, frumburðurinn 29 númerum stærri og rosalega greindur í krossgátusmíðum.
Borgarstjórnin er fallin og Dagur B Plebbgertson að fara að taka við. Hrokkinhærði fabio. Mér líst vel á, vonandi bannar hann sölu á volgum drykkjum í Ríkinu.
Ég sá þetta quiz á síðunni hennar Nínu sys og ákvað að prófa, niðurstöður koma ekki á óvart.

You're The Hitchhiker's Guide to the Galaxy!

by Douglas Adams

Considered by many to be one of the funniest people around, you are
quite an entertainer. You've also traveled to the far reaches of what you deem possible,
often confused and unsure of yourself. Life continues to jostle you around like a marble,
but it's shown you so much of the world that you don't care. Wacky adventures continue to
lie ahead. Your favorite number is 42.

Take the Book Quiz
at the Blue Pyramid.

2007-08-26T10:17:00.000Z

Bumban fer ekki minnkandi en svefninn gerir það. Því sit ég hér geispandi og bloggandi. Ég er ekki búin að hafa mikið fyrir stafni annað en að fara reglulega á te og kaffi, kaupa mér frappa með karamellu og síðan horfa á afspyrnulélegt sjónvarpsefni. Það er alveg merkilegt hvernig verið er að reyna að murrka úr manni geðheilsu með endursýningum og b þáttum á skjá einum. Kosturinn er samt sá að maður er ekki að borga fyrir það. Stöð tvö rukkar hinsvegar almúgann um hendur og lífeyri fyrir svipað gæðaefni. Ég er svo fegin að hafa sagt þessu upp...þrátt fyrir að hugsa til Opruh með söknuði.

Ég viðurkenni það fúslega að ég horfi á allt svona auðmelt kerlingaefni ef það er í boði. Dr,Phil á samt ekki alveg upp á pallborðið hjá mér. Hann er með svo hræðilegann kæk, blikkar augunum hryllilega fast í gríð og erg svo ég dett út og hætti að heyra um hvað þátturinn snýst og fer að nudda augun mín. Svo er konan hans algjör hörmung. Hann er alltaf að finna einhver verkefni handa henni til að sinna eins og taka viðtal við cher og e-ð. Þær deila bara einu sameiginlegu og þa er að þær eru of strekktar til að geta sýnt nokkur svipbrigði. Svo sagði hann grey kjáninn "merkilegt alveg hvað þið fimmtugu konurnar lítið vel út!" Svo klappa allir fyrir konunni hans fyrir vel unnið starf. Jeiii.

Af hvalnum er það að frétta að bumban stækkar eins og það sé enginn morgundagur. Ég er komin með 40 vikna kúlu segir læknirinn og vill fá að vita hverskonar ofvöxtur það er og ég fer því í vaxtarsónar á mið. Spennandi.
Ég er orðin ansi þung á mér og stekk ekki fram úr rúminu með dallasgreiðsluna eins og áður. Núna þarf ég nánast að biðja um aðstoð við að standa upp því ég er eins og afvelta skjaldbaka...skil ekki hvernig einstæðar fara að. Það er samt farið að styttast hryllilega mikið í herlegheitin og það er búið að ákveða að ég verð ekki látin ganga lengra en 39 vikur svo 22.sept verður líklega dagurinn. Nenni ekki að skrifa lengur, andleysi heitir það víst;)